થાઇરોઇડનું ઓપરેશન, અને અવાજ સાચવવો
થાઇરોઇડનો અડધો ભાગ કે આખી ગ્રંથિ કાઢવી — અને એ કરતી વખતે તમારો અવાજ લઈ જતી નસ શોધીને સાચવવી.

આ શું છે
થાઇરોઇડ એ ગળાની આગળના ભાગમાં નીચેની બાજુ આવેલી પતંગિયા જેવા આકારની નાની ગ્રંથિ છે. સોયની તપાસનો રિપોર્ટ અને સોનોગ્રાફી શું બતાવે છે તે પ્રમાણે ઓપરેશનમાં તેનો અડધો ભાગ કે આખી ગ્રંથિ કાઢવામાં આવે છે, અને ક્યારેક તેની સાથે ગળાની લસિકા ગ્રંથિઓ પણ. આ ઓપરેશનને જુદું બનાવે છે તે ગ્રંથિની બરાબર પાછળ શું આવેલું છે એ. બંને બાજુએ, સાંકડી જગ્યામાંથી ઉપર અવાજની પેટી તરફ જતી એક નસ છે, જે એ બાજુની અવાજની દોરીને ખોલ-બંધ કરે છે. તેનાથી ઉપર બીજી, વધારે પાતળી શાખા છે જે અવાજની ઊંચાઈ સંભાળે છે — અવાજ ઊંચો કરવો કે ગાવું હોય ત્યારે વપરાતો ભાગ. અને થાઇરોઇડની પાછળ ચોંટેલી, ચોખાના દાણા જેવડી ચાર પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ છે, જે લોહીમાં કેલ્શિયમ સંભાળે છે. આ બધું બે આંગળીથી ઢંકાય એટલી જગ્યામાં હોય છે. એટલે આ ઓપરેશન જેટલું ગ્રંથિ કાઢવાનું છે, એટલું જ આ બધું શોધીને સાચવવાનું છે. નસ નજરે જોઈને, તેની આખી લંબાઈએ ઓળખીને સાચવવામાં આવે છે, અને ઘણા સર્જન સાથે નર્વ મોનિટરિંગ પણ વાપરે છે — ઇન્ટ્રાઓપરેટિવ ન્યુરોમોનિટરિંગ, ટૂંકમાં IONM. તેમાં શ્વાસની નળી પર લગાડેલું નાનું સેન્સર અવાજની દોરીઓને અડીને રહે છે, અને સર્જન કોઈ ટિશ્યુને પ્રોબ અડાડે ત્યારે એ ટિશ્યુ નસ હોય તો મશીન અવાજ કરે છે. મોનિટરિંગ એ ચેતવણી આપતી સિસ્ટમ છે, વચન નથી. એ કહે છે કે નસ ક્યાં છે અને એ હજી કામ કરે છે કે નહીં; એ કાળજીથી કરેલા ઓપરેશનની જગ્યા લેતું નથી, અને એનાથી જોખમ મટી જાય છે એવું કોઈ સર્જને તમને કહેવું ન જોઈએ.
શું થાય છે, સ્ટેપ બાય સ્ટેપ

- ઓપરેશન પહેલાં: જે ટેસ્ટ ઓપરેશનનો ઘાટ નક્કી કરે છે.
સોયની તપાસનો રિપોર્ટ અને ગળાની સોનોગ્રાફી — આ બે ભેગાં મળીને નક્કી કરે છે કે કેટલી ગ્રંથિ કાઢવી અને તેની સાથે લસિકા ગ્રંથિઓ કાઢવી કે નહીં. બ્લડ ટેસ્ટ બતાવે છે કે થાઇરોઇડ કેવું કામ કરે છે, અને તમારું કેલ્શિયમ તથા વિટામિન D પણ તપાસાય છે — વિટામિન D ઓછું હોય ત્યારે ઓપરેશન કરાવો તો પછીના દિવસો વધારે અઘરા જાય છે. તમે લેતા હો એ દરેક દવા વિશે, ખાસ કરીને લોહી પાતળું કરવાની દવા વિશે, અને પહેલાં ગળા પર કોઈ ઓપરેશન કે રેડિયેશન થયું હોય તો એ વિશે ટીમને કહી દેજો. અત્યારે અવાજ સહેજ પણ બેસી ગયેલો હોય તો એ ખાસ કહેજો — એનાથી પ્લાન બદલાય છે.
- કંઈ પણ કરતાં પહેલાં અવાજની દોરીઓ જોઈ લેવી.
નાકમાં બહેરાશનો સ્પ્રે મારીને પાતળો, વળી શકે એવો કેમેરો નાખવામાં આવે છે, અને તમે બોલો ત્યારે ડૉક્ટર તમારી અવાજની દોરીઓ હલતી જુએ છે. એમાં એકાદ-બે મિનિટ થાય છે અને તમે જાગતા જ હો છો. આ કામ જાણી જોઈને ઓપરેશન પહેલાં કરવામાં આવે છે: ઓપરેશન પહેલાં તમારી દોરીઓ કેવી હતી તેની નોંધ થઈ જાય, જેથી પછી અવાજ બદલાય તો અટકળ કરવાને બદલે સરખામણી માટે કંઈક હોય. ક્યારેક એમાં એવી દોરી પકડાય છે જે પહેલેથી જ હલતી નહોતી અને કોઈના ધ્યાનમાં આવ્યું નહોતું — અને એનાથી સર્જન શું કરવાના છે એ બદલાય છે.
- સવારે: સંમતિ, અને બે વાત જે ખાસ પૂછવા જેવી છે.
તમને રાતના બાર પછી કંઈ ન ખાવાનું કહેવામાં આવશે. સહી કરતાં પહેલાં તમને બે વાત એવી ભાષામાં સમજાવવી જોઈએ કે તમે એ પોતે ફરી બોલી શકો: તમારા અવાજનું શું થઈ શકે, અને તમારા કેલ્શિયમનું શું થઈ શકે. કેટલી ગ્રંથિ કાઢવાની છે અને શા માટે એ પૂછો; અંતિમ રિપોર્ટ સોયની તપાસના રિપોર્ટ કરતાં જુદો આવે તો શું થાય એ પૂછો; અને તમારી અવાજની દોરીઓની તપાસમાં શું દેખાયું એ પણ પૂછો. જવાબ સાંભળવા માટે સાથે કોઈને લઈને આવજો.
- થિયેટરમાં: એનેસ્થેસિયા, અને એક ખાસ પોઝિશન.
આખા ઓપરેશન દરમિયાન તમે એનેસ્થેસિયામાં હો છો. ગળાનો આગળનો ભાગ સર્જન સામે બરાબર આવે તે માટે તમારી ડોક ટેકા પર પાછળ નમાવીને રખાય છે, અને બીજા દિવસે ખભા કે ડોકમાં જે દુખાવો થાય છે તે મોટે ભાગે એ પોઝિશનનો હોય છે, ટાંકાનો નહીં. કાપો ગળામાં નીચેની બાજુ, ચામડીની કુદરતી કરચલીમાં મુકાય છે — એટલે નિશાન ગળા આરપાર દેખાવાને બદલે એ લાઇનમાં બેસી જાય છે. ટાંકા ચામડીની અંદર લેવાય છે જે એની મેળે ઓગળી જાય છે, અથવા ગુંદરથી બંધ કરાય છે, એટલે પછી સામાન્ય રીતે કંઈ કઢાવવાનું આવતું નથી.
- નસ શોધવી, અને મોનિટર.
ગ્રંથિને આજુબાજુની રચનાઓથી નક્કી કરેલા ક્રમમાં છૂટી પાડવામાં આવે છે, અને બંને બાજુની નસ અટકળથી ટાળવાને બદલે શોધીને, તેની લંબાઈએ ઓળખીને રખાય છે — જે નસ દેખાય છે એ જ નસ સાચવી શકાય છે. જ્યાં નર્વ મોનિટરિંગ વપરાય છે ત્યાં એ છે: શ્વાસની નળી પરનું સેન્સર અવાજની દોરીઓને અડીને રહે છે, અને કોઈ તાંતણાને પ્રોબ અડાડતાં એ તાંતણો નસ હોય તો અવાજ થાય છે. સર્જનને જે દેખાય છે તેની ખાતરી કરવા, અને ઓપરેશનના અંતે નસ હજી કામ કરે છે કે નહીં તે તપાસવા એ વપરાય છે. એ ચેતવણી આપતી સિસ્ટમ છે, વચન નથી — થિયેટરમાં બધું બરાબર દેખાયું હોય તોય નસ સહેજ છોલાઈ હોય તો અઠવાડિયાં સુધી અવાજ નબળો રહી શકે છે.
- પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ, અને અહીં કેલ્શિયમ કેમ મહત્ત્વનું છે.
કેલ્શિયમ સંભાળતી ચાર નાની ગ્રંથિઓ થાઇરોઇડને ચોંટીને રહે છે અને લોહી પણ એની જ નસોમાંથી લે છે, એટલે એમને જગ્યાએ જ રહેવા દેવામાં આવે તોય એ છોલાઈ શકે છે કે એમનું લોહી ઓછું થઈ શકે છે. કોઈ ગ્રંથિ ભૂલથી છૂટી પડી જાય તો સામાન્ય રીતે તેના નાના ટુકડા કરીને ગળાના સ્નાયુમાં મૂકી દેવાય છે, જ્યાં એ ફરી લોહી મેળવી લે છે. પછી કેલ્શિયમ ઘટે ત્યારે સૌથી પહેલાં મોઢાની આસપાસ કે આંગળીના ટેરવે ઝણઝણાટી થાય છે, અને વધારે ઘટે તો હાથમાં ખેંચ આવે છે. આખી ગ્રંથિ કાઢ્યા પછી આ સામાન્ય છે, કેલ્શિયમ અને વિટામિન Dની ગોળીથી એની ટ્રીટમેન્ટ થાય છે, અને મોટા ભાગનાને એ થોડા વખત પૂરતું જ રહે છે. એટલા માટે જ ઘરે જતાં પહેલાં કેલ્શિયમ તપાસવામાં આવે છે.
- ભાન આવે પછી, અને પહેલો દિવસ.
શ્વાસની નળીને લીધે ગળું દુખતું હોય એવી હાલતમાં ભાન આવે છે; ગળા પર પાટો કે ગુંદરની લાઇન હોય છે, અને ક્યારેક નાનું ડ્રેઇન. પહેલા દિવસે અવાજ બેસી ગયેલો કે નબળો હોઈ શકે છે; એટલા પરથી નસને નુકસાન થયું છે એવું નક્કી થતું નથી, કારણ કે સોજો અને શ્વાસની નળી બંને એવું કરે છે. થોડા કલાકમાં તમને બેસાડવામાં આવે છે, એ જ દિવસે પીવાનું અને એ સાંજે નરમ ખાવાનું શરૂ થાય છે. ડોક ફેરવવામાં જકડન અને ખેંચ લાગે છે. તમારું કેલ્શિયમ તપાસાય છે, અને અવાજ વિશે તમે કહો તેની રાહ જોવાને બદલે તમને જાણી જોઈને પૂછવામાં આવે છે.
- ઘરે જવાનું, અને પછી આવતો રિપોર્ટ.
દાખલ રહેવાનું એકથી બે દિવસ ધારીને ચાલજો. ઘા, કેલ્શિયમ અને કઈ ગોળી ક્યારે શરૂ કરવી — આ બધી સૂચનાઓ સાથે તમને રજા મળે છે. આખી ગ્રંથિ કાઢી હોય તો રોજ સવારે ખાલી પેટે થાઇરોઇડ હોર્મોનની એક ગોળી શરૂ થાય છે, અને તેનો ડોઝ એક જ વારમાં નહીં પણ પછીના મહિનાઓમાં બ્લડ ટેસ્ટ કરીને ગોઠવાય છે. કાઢેલી ગ્રંથિનો અંતિમ પેથોલોજી રિપોર્ટ 24 થી 48 કલાક માં આવે છે, અને આગળ કંઈ કરવાનું છે કે નહીં — જેમ કે રેડિયોએક્ટિવ આયોડિન — એ ઓપરેશન નહીં, એ રિપોર્ટ નક્કી કરે છે. એ રિપોર્ટ સાથે તમારો કેસ ફરી ટ્યુમર બોર્ડ સામે જાય છે, અને પછી જ તમને આગળનું કંઈ કહેવામાં આવે છે.
કેટલો ટાઇમ, અને કેટલા વખતે
ઓપરેશન પોતે આખા દિવસનું નહીં, થોડા કલાકનું કામ છે, અને આખી ગ્રંથિ કાઢવાની હોય કે ગળાની લસિકા ગ્રંથિઓ પણ કાઢવાની હોય તો વધારે ટાઇમ લાગે છે; ક્યાંક વાંચેલા આંકડા પર જવાને બદલે તમારા ઓપરેશન માટે કેટલો ટાઇમ ધારેલો છે એ સર્જનને પૂછી લેજો. હોસ્પિટલમાં એકથી બે દિવસ રહેવાનું થાય છે, અને એક દિવસ વધારે રોકવો પડે તો સામાન્ય રીતે એનું કારણ ઘા નહીં, કેલ્શિયમ હોય છે. ઘરે ગયા પછી ઓફિસ કે દુકાનનું કામ કરનારા મોટા ભાગના લોકો એકથી બે અઠવાડિયાંમાં પાછા કામે લાગી જાય છે, અને વજન ઊંચકવાનું તથા જિમ લગભગ ચાર અઠવાડિયાં સુધી, અથવા સર્જન કહે ત્યાં સુધી, બંધ રાખવાનું હોય છે. ગળું થોડાં અઠવાડિયાં જકડાયેલું અને ખેંચાયેલું લાગે છે, ખાસ કરીને ઉપર જોતી વખતે — અને એમાં આરામ કરવા કરતાં હળવી હલનચલન વધારે કામ આપે છે. ટાંકાનું નિશાન એક ઠરેલા ક્રમમાં આગળ વધે છે, જેની અગાઉથી ખબર ન હોય તો નવાઈ લાગે છે: પહેલાં પાતળી લાઇન, પછી એકથી ત્રણ મહિને લાલ, કડક અને વધારે દેખાતું, અને પછીના છ મહિનાથી વરસ સુધીમાં ધીમે ધીમે ઝાંખું. અવાજ પર અસર થઈ હોય તો એ સુધરવાનું માપ દિવસોમાં નહીં, અઠવાડિયાં-મહિનાઓમાં હોય છે, અને 'સવારે બરાબર પણ સાંજ પડતાં થાકેલો' એ શરૂઆતની જાણીતી પેટર્ન છે. કેલ્શિયમની ગોળી લેવી પડે તો સામાન્ય રીતે અઠવાડિયાંમાં ધીમે ધીમે ઓછી થતી જાય છે. અંતિમ પેથોલોજી રિપોર્ટ 24 થી 48 કલાક માં આવે છે. આખી ગ્રંથિ કાઢી હોય તો હોર્મોનનો ડોઝ બેસાડતાં પહેલા થોડા મહિનામાં બે-ત્રણ બ્લડ ટેસ્ટ થાય છે, અને પછી રોજ સવારે એક ગોળી ચાલુ રહે છે.
સાઇડ ઇફેક્ટ, અને તેની સાથે મળતો સપોર્ટ
શ્વાસની નળીને લીધે એક-બે દિવસ ગળું દુખવું લગભગ બધાને થાય છે, અને એવી જ રીતે ગળો ઉતારતી વખતે ગળાના આગળના ભાગમાં ખેંચાયેલું, પકડાયેલું લાગવું પણ — જે અઠવાડિયાં કે મહિનાઓ સુધી રહી શકે છે અને ધીમે ધીમે ઢીલું પડે છે. નિશાનની નીચેની ચામડી અને ક્યારેક ગળાનો આગળનો ભાગ બહેરો લાગે એવું ધારીને ચાલજો; મહિનાઓમાં એ મોટે ભાગે પાછું આવે છે અને ક્યારેક નથી આવતું. અવાજ વિશે લોકોને સૌથી વધારે જાણવું હોય છે. પહેલાં અઠવાડિયાંમાં અવાજ નબળો, બેસી ગયેલો કે થાકેલો રહેવો સામાન્ય છે, અને સોજો તથા નસની છોલાયેલી અસર ઓછી થાય તેમ એ સુધરે છે. અવાજના ઊંચા ભાગમાં તકલીફ — ઓરડાની સામે છેડે બૂમ પાડવી, ગાવું, દૂરથી કોઈને બોલાવવું — એ અલગ અને ઓછી ધ્યાનમાં આવતી અસર છે, અને શિક્ષક, ગાયક કે એવા કોઈ પણ માટે જેને કામમાં મોટા અવાજે બોલવું પડે છે, એ બહુ મોટી વાત છે — એટલે તમે એવા હો તો કહી દેજો. અવાજમાં કાયમી ફેરફાર ઓછો જોવા મળે છે, અને સંમતિ લેતાં પહેલાં સર્જન એ જોખમની વાત ખાસ તમારી સાથે કરશે. આખી ગ્રંથિ કાઢ્યા પછી કેલ્શિયમ ઘટે તો મોઢાની આસપાસ અને આંગળીઓમાં ઝણઝણાટી થાય છે, અને વધારે ઘટે તો હાથ ખેંચાઈને અકડાઈ જાય છે; ગોળીથી એ સુધરે છે અને મોટે ભાગે થોડા વખત પૂરતું જ હોય છે. ડોકની જકડન, રુઝાતા નિશાનની નીચે ગઠ્ઠા જેવું લાગવું અને થોડાં અઠવાડિયાં થાક લાગવો — આ બધું સામાન્ય છે. આખી ગ્રંથિ કાઢી હોય અને હોર્મોનનો ડોઝ હજી બરાબર બેઠો ન હોય તો સુસ્તી, ઠંડી લાગવી અને મન ઉદાસ રહેવું — અથવા સામે છેડે બેચેની અને ઊંઘ ન આવવી — થઈ શકે છે. બંને ડોઝની વાત છે, બંને એક બ્લડ ટેસ્ટથી ઉકેલાય એવી છે, અને બંનેમાંથી એકેય ચૂપચાપ સહન કરવા જેવી નથી.
અમે શું વાપરીએ છીએ
સાધનમાં લોકો નર્વ મોનિટરિંગ વિશે પૂછે છે, અને એ શું કરે છે તે સ્પષ્ટ હોવું જોઈએ. જ્યાં એ વપરાય છે ત્યાં એ છે. શ્વાસની નળી પરનું સેન્સર અવાજની દોરીઓને અડીને રહે છે, અને કોઈ ટિશ્યુને પ્રોબ અડાડતાં એ ટિશ્યુ નસ હોય તો અવાજ થાય છે — એટલે કંઈ પણ કાપતાં પહેલાં સર્જન ખાતરી કરી શકે છે કે આ નસ છે કે નહીં, અને ઓપરેશનના અંતે નસ હજી જવાબ આપે છે કે નહીં એ પણ તપાસી શકે છે. બરાબર વપરાય તો એ વધારાની માહિતી આપે છે. પણ નસને જોઈને, તેની લંબાઈએ ઓળખીને સાચવવી — જે ખરેખર એને બચાવે છે — તેની જગ્યા એ લેતું નથી, અને નસ ખેંચાઈ કે છોલાઈ ગઈ હોય તો એ પાછું વાળી શકતું નથી. મોનિટરિંગ એ ચેતવણી આપતી સિસ્ટમ છે, વચન નથી. અહીં જે બીજી વસ્તુઓ મહત્ત્વની છે એ પણ મશીન નથી: બરાબર રિપોર્ટ થયેલી સોયની તપાસ, ઓપરેશન દરમિયાન નહીં પણ ઓપરેશન પહેલાં ગળાનો નકશો કરી આપતી સોનોગ્રાફી, ઓપરેશન પહેલાં અને પછી અવાજની દોરીઓની તપાસ, અને ઘરે મોકલતાં પહેલાં કેલ્શિયમનો રિપોર્ટ. આ ચારેય નામ લઈને પૂછવા જેવી વાત છે. તમારા રિપોર્ટ, ફિલ્મ અને સ્લાઇડ તમારાં જ છે — પાછાં માગી લેજો, એક જગ્યાએ સાચવજો, અને દરેક વિઝિટમાં લેતા આવજો.
દર અઠવાડિયે પુછાતા સવાલો
ઓપરેશનથી મારો અવાજ બદલાઈ જશે?
નિશાન કેટલું મોટું રહેશે, અને ક્યાં?
શું મારે જિંદગીભર ગોળી લેવી પડશે?
મારી આંગળીઓમાં અને મોઢાની આસપાસ ઝણઝણાટી કેમ થાય છે?
આખી ગ્રંથિ કાઢવી પડે એનો અર્થ એવો કે મને કેન્સર છે જ, કે વાત વધારે ગંભીર છે?
કોઈ રિપોર્ટ કે તકલીફ છે જેની ખાતરી નથી?
લઈને આવો. કંઈ ન હોય, તો અમે તમને કહી દઈશું કે કંઈ નથી.
મેડિકલ રિવ્યૂ કરનાર સર્જિકલ ઓન્કોલોજી ટીમ, સૌરાષ્ટ્ર કેન્સર કેર, MCh / DNB સર્જિકલ ઓન્કોલોજી · ઑગસ્ટ 2026